Babacığım..

Şimdi içimde karışık duygularla başladım yine yazmaya çünkü yazmak beni rahatlatan bir eylem sanırım..Yazmayı sevmeye başladım..Ne olursa olsun,saçma sapan olsun ama ben olayım,kendimden bişeyler olsun istiyorum ki böylece olması gerekeni bulmam kolaylaşsın..
  Bugün evde oturdum ağladım yine..Ne zamandır beni inciten,üzen tüm olayların üstüne kimseler de kalmayınca ortalıkta biraz ağlamak istedim içim rahatlasın diye..Annemi düşündüm ve kardeşlerimi sırayla..Bıraktım gözyaşlarımı işte öyle..Sonra uyudum biraz..Rüya gördüm..Rüyamda babam..Canım babam; dünyanın en temiz, en şefkatli babalarından birisi O benim için..Babam rüyamda hastaydı ve ben ağlıyordum yine..Sanırım hüznümü,kederimi gördü..O'na malum oluyor hallerimiz demek ki..Çok üzüldüm işte..Üzüldüm babama bitaneme..Yarın ona yasin okuyup göndercem ve ona layık bir evlat olmak için yaşama sarılmaya çalışcam yine..
 Babacığım, seni inşallah utandırmayacağım ve inşallah yüzünü çok güldürecek hayırlar işleyeceğim, yarınlarımız için,cennet bahçelerinde ele tutuşup dolaşabilmek için..Affet babam,seni üzmek en son isteyeceğim şey..Affet,çünkü sensiz hiç de iyi değiliz..Affet ne olur..

Gördüm ki..

Gördüm ki yıllar beni bazı yollara götürüyor,bazılarından geçirip bazı yol ayrımlarına bırakıyor.Sonra bazen alternatifler tükeniyor ve yürümek zorunda bırakıldığım tek yol kalıyor bana..Kaderi fazla kurcalamak istemiyorum çünkü algılamak zorlaşıyor kimi durumları..Öyle bir sistemler bütünü ki bu çözdükçe dolanan cinsten bazen..Söylemek istediklerim bile hatta bu yüzden kendi içimde kıvrılıp kendime saplanıyor.Ben mutluyum yazmak istiyorum her yere evet mutlu olacak çok şeyim var..Ama düşünecek de pek çok şeyim var..Canımı sıkan durumlar olacakmış hep hayatımda öyle söyleniyor..Kimse tarafından anlaşılmak istemiyorum artık bu da çok eskiden kaldı..Belki yıllar sonra ben ölürüm de birileri hakkımda bişeyler bulur kimileri anlar..Hem birileri anlasa ne yazar ki beni acıtan başka şeyler var..Ama susup kendi içime kıvırlmak istiyorum yine..Yine yalan gerçek karışık ümitlere sarılmak ve bana düşen yollara vurmak istiyorum kendimi..Yaşamam gerekenleri yaşamam gerektiği gibi yaşayıp çekip gitmek gerektiği gibi tüm isteğim..
   Bu bloga yazdığım şeyler aslında yalnız ve hüzünlü zamanlarıma geliyor çoğu zaman çünkü ben yapı olarak hüznü yazmayı seviyorum biraz..Mutluluğu anlatacak pek birşey bulamıyorum belki de hatta mutluluk çabuk geçtiği için yazmaya değer görmüyorum kimbilir..Arada heyecanlarımı yazarım tabi ama mutluluklarımı içimde saklamak daha büyük mutluluk getiriyor bazen de..Değişen dünya ile ve yeryüzü ile ben de değişiyorum her şekilde farkındayım..Yaşadıklarım bile hep farklılaşıyor renginden ton atarak..Bilemiyorum zaman bana ne getirir nasıl değiştirir..Söz veremem bu yüzden hiçbişey için..Bakarsın yakında belki çok sonrasında yazabilirim yada yazmak isteyebilirim herşey hakkında..

Zaman..

Zaman hızlandı gibi son günlerde..Bu yaz yoğun geçti sanırım.Tatil,yaz okulu,iş,gezmeceler..Gözyaşları,mutluluklar..Hayat nasıl yaşanırsa herkes için biraz öyle yaşandı bizim için de..Hayat nasıl özelleşirse derinlere indikçe,biraz öyle derinleşti bizim için de .. Hayat neler sunar,ne alternatiflerle gelirse insanlar için; bize de öyle renk renk desen desen sundu yaşamamız gerekenleri..Hayat evet..Bazen şükredilesi bazen kahredilesi bi hayat..Aslında bizim aşamayacağımız kadar anlayamayacağımız kadar büyük ve biz hep küçük hep küçük..Kaybolmuş geçmişlerle bulunmuş bilinmiş geçmişlerden süzülüp öyle yada böyle yeni yıllara koşan bu kez aynı yollardan bazen de farklı yollardan yürüyüp geçen biz insanoğlu..Düşüncelerim kendi içinde açmazlara giderken,ben de bana verilenleri tüketmekle meşgulüm hep..Etrafa baktım bakıyorum yaşıyorum okuyorum izliyorum hissediyorum..Sonra görüyorum ki herkes kendi tarihini yazmakla meşgul..İstisna olabilecek insan arıyor gözlerim ama neredeyse yok denecek kadar az onlar..Yani dünyanın tarihini değiştirmek için doğan yok pek..Ayrıcalıklar,faklılıklar herkesten ayıran işte O dedirten yalnızlıklar seçilmişlik başka çok başka bişey..Kimbilir ben kimim..

Yine Hüzün Anlattım Üzgünüm..

Hayatımın sonuna az kaldı gibi bana ne dünyanın sonundan..Hep üzgün hep hüzünlüyüm son yıllarda..İnsanlardan saklamak zorunda olduğum kalbimi taşımaktan ölesiye yoruldum..Allah'ım güç ver demekten yoruldum ama gidecek başka kapım yok başka güçlü de yok zaten..Duygusallığımdan bıktım.Her şeye yani en küçük duygusal anlarda bile gözlerimin dolmasından bıktım..Bunun yanında bazen hayata, insanlara karşı çok katı da olabildiğimi görüyorum ama katılığımın sonu da hüzün hep çünkü kırdıklarım için de çok üzülüyorum..Noluyo sana kendine gel diyorum fakat sanki iki kişilikliyim ben..Bi yanım çok affedici diğer yanım çok afaroz edici tabiri caizse.Valla artık, artık demekten de yoruldum.Kimse umurumda değil, ben zaten bugünlere kolay gelmedim.Hayatı asıla asıla yaşadım çünkü hep tüketen bi hayat yaşadım.Derler ki zorluk çekenler daha başarılı olurmuş daha güçlü olurmuş daha çabuk üstesinden gelirmiş herşeyin..Koca bi yalan bu..Ben de kuru soğan ekmekle yaşayabilirim evet buysa tek sorun..Fakat ötesi var görebilene..Kapalı kapıların ardında neler var neler..Oooy Rabbim......Senin hikmetlerine akıl erdiremesem de, çoğu zaman kan revan olsamda Sana  büyük saygı duyuyorum çünkü hayatımın hep bilmecelerle örülü olduğunu gördüm yıllardır..Sonunda elime bişey geçmese bile Sana Saygı duyuyorum en derinden..Kırılıyorum isyan ediyorum belki zaman zaman,belki kayıtsız kalıyorum..Fakat şahidim ol ki Sana Saygı duyuyorum en kederlisinden..Sen en büyük en yakınımsın..Ben kendimi ellerine bıraktım her düşüşümde..Sana geldim pes ettiğimde dağınık parçalarla; sen topla Ey Rabbim dedim benim senden başka sığınacak limanım yok....Tut alnımdan arındırıp herşeyden bi öpücük kondur..

Nağmeler

İnsan kaybettiğini asla bulamaz; ya buldukları değişmiştir yada kendisi.Neyi kaybettiğini neyi aradığını bulduğunda anlamasının anlamı var mı; hayatta herşey mümkünse ;)
*Duygusallığın kıyısında hangi gözyaşı denizine açılsam diye bekler dururum..Hayat sahilinde alternatif çok nasılsa; acılardan yelken yapan asla batmıyor..
*Üzgünüm babacığım seni üzdüğüm için çok ama çok üzülüyorum..Uzaktan yada yakından bize baktığını hissediyorum bazen..Üzgünüm çünkü senin istediğin gibi ve üstelik olması gerekeni istediğin halde başarısızlığımıza üzülüyorum..Çok kaba ve benciliz sanırım..Evet insan olmak kolay değilmiş..İnsan gibi insan olmak..
*Herzaman gülen oynayan insan dolu bi dünya tuhaf değil de acıları olan ,herşeyi düşünüp olması gerekenden kötüye gidişi görenlerin tutsak olduğu ve değersiz görüldüğü bi iklim yaşıyor dünya..Ben mi anormalim yoksa onlar mı..Rabbim iyi ki varsın..

GÖNLÜ YARALI DUAM..

İçimde mutluluk taşırım ben hep; büyük acılardan oluşmuş altyapısı olanlardan..Sık sık ağlarım da evet.Acınacak hali olan koca bi yalanız biz..
Ben çok mutlu olabilirim evet..Küllenmiş karamsarlıkların üstüne hiç tükenmeyecek ve de tüketmeyecek mutluluklar inşa etmeyi öğrendim ben..Bugün söylediklerimi yarın yaşamak için söz veremem fakat..Çünkü böyledir benim gördüğüm dünya..Bugün doğanın yarın ölmesi gibi yarının ne getireceğini bilemeyeceğim gibi..Sabitleşmiş görüşlerim yok benim ne bir şeye ait ne de bir kimseye ait..Fakat hiçbirşeyi düşünmeden yoluma devam edemem çünkü sabitlendiğim tek ve en gerçek noktadır yaratanımın varlığı, bunun içindir ki dünyaya bir kere fakat eğlence için ve gayesizce savrularak yaşanması için verilen hayatların bize ait olmadığına inandığım için düşünürüm gitmeden..Emanet bir can ve ötesi var görebilene..
Yaşadıklarım bana herkesin herşey kadar kolay değişebildiğini hatta ister istemez an be an değiştiğini gösterdi..Tuhaf olduğumu düşünen tuhaf bi dünyada, anlamadıkları halde varlığımın bi değeri bi anlamı olmadığı halde mutlu olabilen birisiyim ben..Hala hergün gördüğüm onca pisliğe rağmen üzerine kar yağdırıp acıların, yeniden yeşillenmiş gibi dünyaya sarılmayı öğrendim yada ben hep öyleydim..İnsanların herşeyle dalga geçtiği bi dünyada hiçbişeyi anlamadığı bi dünyada ben kahkahalarla gülebildiğim için çok mu güçlüyüm yoksa çok mu taşlaşmışım dersin..Gülümsüyorum yine evet ama acı acı..Birgün biteceğine inandırdı beni Rabbim..Eğer ona güvenirsem,sarılırsam,sonunda ne büyük güzelliklerin olacağına inandırdı beni..
Eey Tek ve Benzersiz Sevgili..
Hergün binlerce hata ediyorum,günahlara bata çıka sana doğru gelmeye çalışıyorum..Biliyorum bana sabretmem gerektiğini fısıldıyorsun her defasında..Biliyorum her an yanımdasın..Biliyorum en yakınımdasın..Bütün acılarımı,yüreğimin en derinlerindekileri bir an bile es geçmeyen,boş bırakmayanımsın benim..Hayatta sahip olduğum ve olacağım tek sevgilimsin bundan şüphem yok..
Eey Eşsiz Yüce Yaradan..
Ben sana yakınlıktan çok çok uzağım..Senden birşey isteyecek yüzüm de kalmadı..Hergün biterken ben sadece senden uzaklığıma ve bana verdiklerine rağmen sana olan şükrümün azlığından üzüntülüyüm ve vicdan azabıyla günü bitirmeye çalışıyorum, belki de hiç açmayacağım gözlerimi kapatırken yılların planlarıyla, hayalleriyle beynimi yorup hatta çoğu kez elde edemediklerimin acısıyla can çekişen kalbimi teselli ederek biraz da,kapatıyorum gözlerimi..Sonunu bilmeden ve uyuşturulmuş,ertelenmiş duygularla,düşüncelerle..
Acılarımı sıkıntılarımı anlattığım ve beni tanıdıkça benden uzaklaşan dostlarımın olduğu böyle bir dünyada beni sensiz bırakma Rabbim..Benim senden başka dayandığım,güvendiğim hiçbirşey yok..Sen varsan herşey var..Senden başka sahip olduğum herşey yokolmaya mahkumken nasıl başkasına gönül verebilirim,inanabilirim..Seni Sadece SENİ SEVİYORUM BEN...

Simyacidan..

-Cunku bana inaniyorlar ve artik kendi icgudulerine guvenmiyorlar.Bu  boyle cunku onlari otlaga ben goturuyorum.. syf 20
- Bir dusu gerceklestirme olasiligi, onu ilginclestiriyor.. syf 24
-Insn herzman ayni insanlari gorurse bunlari yasaminin bir parcasi saymaya baslar.Iyi ama, bu kisiler de bu nedenle yasamimizi degistirmeye kalkisirlar.Bizi gormek istedikleri gibi degilsek canlari sklr, hosnut olmazlar.Cunku efendim herkes bizim nasil yasamamiz gerektigine elifi elifine bildigine inanir. Ne var ki, hic kimse kendisinin kendi hayatini nasil yasamasi gerektigini kesinlikle bilmez.. syf 29
-"Peki dunyanin en buyuk yalani ne " diye sordu delikanli saskinlik icinde.  -Ne mi" Hayatimizin belli bir aninda yasamimizin denetimini elimizden kaciririz ve bunun sonucu olarak hayatimizin denetimi yazginin eline gecer.Dunyanin en buyuk yalani budur. syf 31
-Kim olursan ol, ne yaparsan yap, butun yureginle gercekten birsey istedigin zaman,evrenin ruhunda bu istek olusur.Bu senin yeryuzundeki ozel gorevindir. syf 34
-HENUZ SAHIP OLMADIGIN BIRSEYI VAAT EDEREK GIDECEK OLURSAN, ONU ELE GECIRME ARZUSUNU YITIRIRSIN..
-Karar vermek,alistigi seyle sahip olmayi istedigi sey arasinda bir secim yapmak zorundaydi.
-Kiz icin butun gunler birbirinin ayniydi ve butun gunler birbirine benzedigi zaman da insanlar, gunes gokyuzunde hareket ettikce, hayatlarinda karsilarina cikan iyi seylerin farkina varamaz olurlar.. syf 39-40
-Hazineye ulasmak icin isaretlere dikkat etmen gerekiyor.Tanri herkesin izlemesi gereken yolu yeryuzune cizmistir,yazmistir.Senin yapman gereken, senin icin yazdiklarini okumak yalnizca. syf 41

-Devami var-